Lieve allemaal,

Anderhalve dag later dan gepland weer thuis in Sneek. De terugreis ging met hindernissen. Vanuit Mombasa gevlogen naar Nairobi waar we om half één `s nachts richting Zurich zouden vliegen. Maar helaas geen vliegtuig te bekennen, het was op de airport stil en de incheckbali was gesloten.Ja, daar sta je dan midden in de nacht met je rugtas en koffer. De volgende vlucht was pas 24 uur later. In een taxi gestapt op zoek naar een slaapplek in de stad Niarobi die bekend staat als niet veilig voor ons blanken, mzungo`s.Het maakte ons niet uit waar..als het maar veilig was.Nou dat viel nog niet mee. Er was een conferentie in de stad en alle hotels waren vol. Er werd veel heen en weer gebeld tussen de taxichauffeur en iemand van de airport en intussen zaten wij in de taxi downtown in Nairobi waar de straten uitgestorven zijn op enkele louche figuren na. Af en toe reden we naar een andere plek om te wachten in het licht van de straatlampen. We voelden de spanning in ons lijf en doken weg in de auto, zodat ze niet konden zien dat er mzungo`s in de auto zaten. De paspoorten en creditkaart haalden we uit onze rugtas en stopten dat in ons ondergoed.De taxichauffeur, die net voor `t eerst vader was geworden, verbrak de spanning door te zeggen dat als het niet zou lukken hij ons mee zou nemen naar zijn huis. Hij wist alleen niet hoe hij het moest uitleggen aan z`n vrouw, die in het ziekenhuis lag na de keizersnede, dat hij zomaar twee vrouwen in de bedroom had. Op een gegeven moment komt er een auto langszij en het raampje gaat open: Follow me, zegt de bestuurder. Onze taxichauffeur rijdt achter hem aan en Ann en ik kijken goed door de raampjes waar we heen vervoerd worden. Gelukkig stopten we bij een hotel met bewakers. Binnen gekomen bleek dat ze een kamer voor ons hadden maar we moesten cash betalen.(iedereen moet meeprofiteren van de gestrande mzungo`s) Ja, dat hadden we natuurlijk niet! met de twee mannen de taxi weer in en naarde pinautomaat gereden. Kan je je het voorstellen....midden in de nacht pinnen in de stad Nairobi??!! Ook daar een bewaker met eengrote zwarte bivakmuts op en wapenstok en geweer in de hand. Met de mannen achter ons dachten we in Godsnaam dan maar pinnen. Helaas de pinautomaten keerden geen geld aanons uit. Ze geloofden ons niet en met de man over ons schouder mee kijkend nog es geprobeerd. Niet dus! Probleem.....hebben jullie ook euro`s vroeg hij. Ja die hebben we en dankzij Ann hadden we genoeg voor ons tweeën pfffff gelukkig. Weer in de taxi gestapt en naar een casino gereden waar de euro`s omgewisseld moesten worden voor Keniaanse shillings, ook gelukt en toen terug naar `t hotel.

Met de lift naar de eerste verdieping, Ann room 110 en ik room 109, we mochten niet met twee vrouwen op één kamer slapen. De deur wordt opengemaakt en wauw...wat een luxe suite. Krijg accuut de slappe lach van alle spanning en opluchting. Inmiddels was het drie uur `s nachts. Met zoveel adrenaline in je lijf werd slapen natuurlijk niets eerst en heb ik roomservice gebeld. Het duurde even want de nachtboy lag lekker te pitten. Maar gelukt, een hele fles wijn en speciaal voor ons vers gebrande pinda`s op een schaaltje. daar zaten we dan wat een contrast met onze bushkamp- nachten.

De volgende ochtend gelopen door de straten van Nairobi, wat een verschil met Mombasa. De aangename temperatuur en geen stank van vuilnis.Even op een bankje gezeten in een park met heel veel zwervers, even maar, want je moet de goden niet verzoeken .

`s Nachts naar Zurich gevlogen waar we de aansluiting met Amsterdam misten. Na 5 uren wachten eindelijk in het vliegtuig naar Amsterdam. Thuis, koud regen, storm, grijze donkere lucht, maar het voelde als een kleurrijke warme deken om heen..zo welkom. De kinderen, familie, vrienden die er waren en zijn, bloemen kaartjes mailtjes....veilig thuis!

Nu nog de balans opmaken van drie maanden Bushcamp en plannen maken voor de toekomst. Maar eerst hoop ik iedereen weer te zien.

Alvast gezellige feestdagen en een gezond, warm , gelukkig 2012

Liefs Hanneke