Lieve allemaal,

Op de valreep nog even een niet fijne ervaring. Al die tijd heb ik me super veilig gevoeld hier in Kenia. We hebben op de lokale markten boodschappen gedaan,in Mombasa stad rond gelopen, `s nachts in allerlei hostels geslapen op plekken waar helemaal geen elektriciteit is en waar de deur van je kamer met een roestig schuifje zgn. op slot kan, van de ene matatu in de andere gestapt, op onbekende paden gelopen met overstekende slangen op zoek naar de hoofdweg.....en nu gaan we één dag weg met een auto en gaat `t mis. We gaan diesel tanken en zomaar vanuit het niets grijpt er een hand rondom mijn hals en kijken een paar verwilderde ogen mij aan. Dit is mis schiet het door me heen en in een reflex probeer ik z`n hand weg te krijgen. M`n ketting knapt en z`n nagels schuren m`n huid open...en weg is hij. Opgelucht haal ik adem en besef dat dit ook anders had kunnen aflopen. Ja m`n kettinkje ben ik kwijt, heb ik zo`n 20 jaar om gehad,maar verder is alles oké. Zo zie je maar dat je altijd alert moet blijven!!

Screeningday was druk, een feest omde kinderen terug te zien die we in de bush opgespoord hebben en die nu te horen krijgen wat er gedaan kan worden . De artsen die uit Nairobi zijn komen overvliegen nemen alle tijd voor ieder kind en er worden gelijk afspraken gemaakt. We zien ook kinderen waarvan de ouders eerst niet mee wilden werken, maar die we toch hebben kunnen overhalen. Top!

En nu..............vakantie. We hebben geen plannen, gewoon rust...Zijn gisteren naar Sheriane beach geweest. Het was even doorzetten, in de matatu richting Kilifi in de verzengende hitte,uitstappen en een uur lopen op zoek naar het strand. Via prikkeldraad op `t strand gekomen en dan.. helemaal te gek. Palmbomen geven ons schaduw en voor de rest voel je je Robinson Crusoé. Geen toeristen, niets alleen de zee ,strand en een enkele visserman. De visserman, bijna tandeloos, heeft mooie schelpen voor ons. Later schilt hij een mango , want ja de dames moeten toch wat eten. De beheerder die inmiddels gewaarschuwd is haalt wat drinken en na alle drukte valt er een rust over me heen. In m`n eentje loop ik over het wad en niemand die me lastig komt vallen, een gouden plek hier.

Nog een paar dagen en dan vliegen weweer naar huis. Een hele ervaring rijker, ook teleurstellingen , frustraties en verdriet, maar bovenal alle positieve resultaten met de kinderen, de kinderen die we terugzien na o.k of therapie en nu verder kunnen, en het zijn er veel, heel veel mede dankzij het transportfonds. Dank aan alle sponsors namens alle kinderen die dankzij jullie een kans hebben gekregen en krijgen!!

Warme groet Hanna (mijn naam hier in Kenia)