Lieve allemaal,

Het is vreemd om vandaag niet met de ambulance te vertrekken. Na negen weken Bushcamp mogen we nu genieten van een weekje vakantie. Morgen nog een drukke dag in Port Rietz: Screeningdag. De standaardgevallen zoals klompvoeten, bowlegs , hydrocephalus etc. kunnen we plannen voor o.k maar de meer ingewikkelde afwijkingen en/ of verminkingen na slangenbeten of brandwonden worden de kinderen eerst gescreend. De artsen vliegen over vanuit Nairobi en zien deze dag honderden kinderen met de meest uiteenlopende afwijkingen. Ook voor hen altijd weer een uitdaging. En dan maar hopen dat de ouders mee willen werken. Ben benieuwd, in ieder geval fijn dat we veel kinderen terug zien, altijd een feestje.

Als ik terug kijk naar de afgelopen 9 weken Bushcamp weet ik dat we veel gezien hebben en veel hebben kunnen doen. Inmiddels staan er alweer 55 kinderen op de lijst van het transportfonds en dat is helemaal geweldig. Al die kinderen die al jaren hopen en geduldig wachten om geholpen te worden en waar het struikelblok het geld voor de reis naar het hospital is. Nee gelukkig niet meer is , maar was! Dankzij jullie sponsorgeld!! Hoop dat er nog voldoende binnen komt om ze allemaal een nieuwe kans te geven.

Het verhaal van Rehema laat me ook niet los. Weet je nog , die stoere ,dappere mooie jonge vrouw op haar driewieler van A.P.D.K. Verlamd na polio, woont eenzaam bij haar moeder in een hutje en die aan ons vroeg; Kom je alleen maar naar me kijken ,of ga je wat voor me doen?! Haar wens was een naaimachine , zodat ze iets kan doen en daarmee ook nog een beetje geld mee kan verdienen. Nu hadden wij besloten om ons alleen met de kinderen bezig te houden, omdat je zoveel verzoeken krijgt en het dan niet meer te overzien is. Maar we besloten om een uitzondering te maken en zoals je in een vorig stukje kan lezen hebben we een naaimachine gekocht, lappen en naaigerei. Zij wist van niets , hadden ook niets verteld en wilden haar er mee verrassen. Als we aankomen op de afgesproken verzamelplek van de Mobil Clinic dan is ze er niet. We proberen haar te bellen , maar we krijgen geen contact. We proberen op een andere plek te bellen, misschien dat daar beter bereik is, maar helaas geen gehoor. We wachten een tijdje, maar helaas geen driewieler met Rehema. De naaimachine mee terug nemen is geen optie. Gelukkig weet de teacher van de school waar ze woont. Hij moet even wat regelen en stapt dan in de ambulance om ons de weg te wijzen.We rijden over smalle paadjes en af en toe is er gewoon geen weg , voor onze chauffeur is het moeilijk manoeuvreren. Op een gegeven moment stopt hij en zegt dat we lopend verder moeten de heuvel op. Oké, maar de naaimachine is loodzwaar en het is bloedheet. Ook voor de heren is dit te zwaar, dus vervolgen we spannend onze weg in de ambulance. En dan zien we voor ons drie kleine hutjes en aan de zijkant van de middelste hut staat de driewieler van Rehema. Haar moeder staat te kijken, blij verbaasd als de ambulance plotseling voor haar staat. Maar waar is Rehema? En dan zien we haar, vanachter de hut komt kruipend een klein zielig hoopje te voorschijn. Jeetje, `k schrik me rot..is dit die trotse, stoere vrouw?? Ze is ziek, heeft koorts en wanneer ik haar omarm voel ik haar helemaal beven. Ze heeft geen geld voor medicijnen en ze kan niet naar de dokter want haar fiets is stuk en dan nog zou ze de kracht er niet voor hebben! Maar haar ogen beginnen te glinsteren als ze ons ziet . Lieve Rehema, ik hoop dat je de moed vindt om door te gaan .Misschien geeft de naaimachine een beetje hoop en kun je wat geld verdienen voor je moeder en dochter die bij je zus woont. Geld voor de fiets en medicijnen laat ik bij je achter, op `t moment kan ik niet meer doen, want we moeten verder. Er wachten ook deze dag weer vele kinderen en moeders op ons...............Weet je , het zou me niet meer verbazen als de driewieler straks een andere eigenaar krijgt.

Morgen Screeningdag, misschien daarna nog een laatste bericht je..................................... ....... wij gaan nog even genieten van de rust, vrije tijd, de zon en zee .

Warme groet Hanneke