Lieve allemaal,

Vorige week zijn we met de nachtbus naar Nairobi gereden en vandaar uit naar Kijabe. Dit ligt midden in de Grote Riftvallei. We hebben geslapen in een appartement met een schitterend uitzicht over de vallei en vlakbij het ziekenhuis Het was de eerste keer dat er vrijwilligers waren. We waren erg welkom, waar je ook komt , je wordt met open armen ontvangen. Wij hebben het geluk gehad dat we de hele week met professor Albright mochten samenwerken, dit is een neurochirurg uit Amerika die nu 2 jaar hier gaat werken. Aan het einde van de dag werden we getest over wat we allemaal geleerd hadden. We hebben veel interessante operaties mogen zien die je in Nederland niet meer tegen komt. Aan de lopende band worden hier shunts geplaatst in de waterhoofden, open ruggetjes gesloten. We zien veel baby’s met encephalocele ( dit is een uitpuiling van de schedel waarin hersenen en vocht en ander weefsel inzit) soms als een voetbal zo groot. Hier het grote dilemma wat te doen. Deze week zijn er 4 kinderen met dit probleem geopereerd, in Amerika is dit misschien hooguit 4 per jaar. Voor elke operatie wordt er met het hele team gebeden, het is dan ook een erg gelovige gemeenschap hier. Alles staat in het teken van de Heer. Als we thuis kwamen na een dag in het hospital stond Dan Dooley (huisbaas) ons op z`n veranda op te wachten en riep dan..`` Hé Lady`s How was your day?? ..en dan vertelden we hem van de kindertjes die geholpen waren en dan was `t van …..Halleluja !! Praise the Lord!! God bless you!! En `s avonds terwijl de wind langs het huis gierde en de regen langs de ramen stroomde…ja Nederlands weer hier in Afrika…. zaten wij bij kaarslicht -de stroom viel steeds weg- met dikke kleren aan te rummikubben. Ook was er hier een heel team van de Smile Expres die aan de lopende band de kindertjes, ja zelfs al bijna volwassen met een hazenlip en/of gespleten gehemelte opereerden. Wij zagen een kindje dat we gezien hadden tijdens Bushcamp en twee stralende oogjes herkenden ons . Voor ons heel fijn om te zien dat wat je opspoort tijdens de Bushcamp ook daadwerkelijk geholpen worden. Allemaal bevlogen mensen en prettig om mee samen te werken. Bij het afscheid is het net of je elkaar al lange tijd kent en ze vragen gelijk wanneer je weer terugkomt. Zelfs de nachtwaker stond ons s`ochtends uit te zwaaien. De terugreis was geweldig. We hebben giraffen, zebra`s ,apen ,antilopen gezien terwijl je over de enige weg rijd dwars door de Tsavo East and West. Even een kleine opstopping gehad, een vrachtauto vol met skuma (groene groente)was gekapseisd, nou gebeurt dat hier regelmatig, maar het was grappig om te zien hoe alle mensen uit de dorpen met plastic zakken aan kwamen te lopen om te plunderen. Ook een oud opaatje die gelijk met de stok kreeg van de politie, maar dat deerde hem niet,hij probeerde het gewoon opnieuw. Het vervolg hebben we niet gezien want de weg werd weer vrij gemaakt. Inmiddels hebben we ook een nieuw onderkomen gevonden voor de laatste weken hier, met een zwembad, vlakbij zee wel iets verder van de projecten af, maar de matatu stopt voor de deur. In ieder geval een stuk beter dan waar we nu zitten. Deze week is een klusweek, kleren kopen voor de kinderen in de Bush, nog een orthopedische o.k. dag in Port Riez, vorm geven aan plannen voor transportfonds etc……… en donderdag naar Simoni, slapen in luxe tent aan de zee, snorkelen ,zwemmen, lekker eten, 3 dagen vakantie. Zondag terug en maandag voor onze laatste Bushcamp waar we hopelijk ook de Kilimanjaro kunnen zien. De tijd vliegt … willen nog een hoop doen…..

Liefs Hanneke