soms even teveel
Lieve allemaal,
Harde stormachtige wind, bruisende golven, kitesurfers aan de horizon, brandende zon,roepende jongens die aan `t voetballen zijn op `t strand, de houten catamarans dansen over het water,m`n stramme spieren gemasseerd en m`n bikini nog nat van de zoute zee .............maar met m`n gedachten ver weg in de bush van afgelopen week. Het is /was veel en soms even teveel. Moet het allemaal even verwerken en daar nemen we ook even de tijd voor. Het beeld van al die gehandicapte kinderen, kwijlend en plassend ,zichzelf voortbewegen over de betonnen vloer in hun versleten kleren ...en deze kinderen hebben nog geluk dat ze opgevangen worden...de liefdevolle zorg van hun teachers en de stralende glimlach waar je op getrakteerd word en hun grote lieve ogen die je vol hoop aan kijken..m`n hart breekt....Er is veel te vertellen ,maar ik moet het eerst een plekje geven.
We gaan deze week niet naar Kaloleni hospitaal, doen het even rustig aan. Gaan dr. Stan assisteren op de o.k. bij orthopedische operaties en vrijdag in de gipskamer. Daarna vertrekken we met de nachtbus naar Nairobi, en reizen door naar Kijabe waar we de kinderen mogen begeleiden die daar geopereerd worden.
Wat heel fijn is dat we steeds meer een team worden met Bushcamp, alle niet orthopedische gevallen worden aan ons overgelaten. En oh ja, inmiddels hebben we ook al naast de vuilnisbelt geslapen, het maakt ook niet meer uit, het zijn lange dagen en dan te bedenken dat zij het al jaren zo doen met zo`n drive om deze kinderen een beteretoekomst te bieden.
Ja...... zoveel te vertellen ... Anneke heeft een leuke samenvatting geschetst op haar weblog: www.anne-en-de-wereld.reismee.nl
Daarna even een break van drie dagen, snorkelen bij Betty`s Camp en ja dan gaan we toch weer op pad met het Bushcamp team.
Weet dat we ook veel lachen en plezier hebben, de blije kinderen wanneer je ze een bal geeft of een nieuw shirt, een broodje, ballon ,knuffel of alleen maar een beetje aandacht. Ook genieten we van de prachtige natuur en van allelieve mensen hier.
Een dikke knuffel van mij, hoop de volgende keer wat meer te kunnen schrijven.
Liefs Hanneke
Reacties
Reacties
Hoi Hanneke,
wat een avonturen maken jullie mee. Wat zullen ze blij zijn met je. Respect!
Lieve groet.
Jambo Hanneke,
Volg je verhaal met aandacht, weet dat ik een beetje met je "meereis". Pas goed op jezelf.
Veel liefs uit de Looxma Snits.
Sita
tjee Hanneke,als jij niet veel weet te schrijven,moet het wel heel heftig zijn!
Volg je verhalen met grote bewondering!
Dikke tut vanuit Zuutbrouk Joke
ik hoop dat je het een plekje kan geven en mocht je het even teveel worden: gewoon aan de glimlach van een willekeurig APDKkind denken! Heel veel respect!
Veel liefs
Wauw Hanneke, Wat een ervaringen en intense belevingen alweer! Ik wens je veel sterkte met de moeilijke momenten en dat je van al de mooie momenten zo mag blijven genieten! Liefs, Suzanne
Hey Hanneke,
Wat een indrukwekende verhalen allemaal, zeg! Het is erg onbegrijpelijk in wat voor omstandigheden die mensen allemaal moeten leven en ondanks dat toch zo tevreden zijn met wat ze hebben. Het is mooi dat jij (en de rest natuurlijk) de mensen zo blij kunnen maken met van die kleine dingentjes. Nou geniet nog maar even van de rest van de komende tijd.
Groeten Elroy
Lieve Hanneke en de andere mede reis genoten
Hanneke wat een verhalen en foto,s het is niet voor te stellen voor ons. het is wel geweldig wat jullie voor die mensen doen daar en op alle foto,s zijn ze even blij.
Jij maakt welwat mee in deze periode. maar gelukkig zijn er ook nog leuke dingen en even ontspanning, want anders is het wel heel zwaar.
Hanneke wij lezen alle verslagen en berichtjes voor jou wij reizen echt met je mee. Hier gaat alles goed . en het is hier echt herfst. ook lekker hoor.
Liefs Johan en Alie
hoi Hanneke,
Fijn dat er ook even tijd gegund wordt om alles een plekje te geven en dat een glimlach van een kind veel kan doen.
Nog even en dan zal Nico ook nog komen he!
Dan voor jullie een fijn samenzijn...........
liefs, meute Reid
Hoi Hanneke
Even weer een reactie op je laatste brieven. Wat maak je daar wat mee Hanneke dat kunnen wij ons echt niet voorstellen hier aan de zoutepoel Ik leef heel erg met je mee Hanneke en ik hoop echt dat je na al die vreselijke dingen die je mee maakt ook van de leuke dingen geniet. Maar als ik het allemaal zo less ga je daar zeer volwassen (had ik ook verwacht) mee om. Maar het is een dankbaar gevoel voor jou om dit te mogen doen. Hanneke ik lees met ontsteltenis jou verhalen en bekijk jou foto's. Geweldig werk voor jullie wat daar gebeurd. Lief Johan en Alie tot schrijfs
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}