Lieve allemaal,

Het eerste bericht uit het warme Afrika. We hebben een goeie reis gehad en het was geweldig dat de hele familie ons uit stond te zwaaien op Schiphol. Toch weer spannend om drie maanden in Kenia te verblijven. De vorige keer in Mumias was zo`n intens mooie ervaring ......Maar het voelt gelijk goed. De mensen op straat, de kinderen ,je bent welkom en ik voel me gelijk weer thuis. Intussen hebben we al heel veel gezien en staat onze agenda al aardig vol met projecten waar we aan de slag kunnen. Zo gaan we werken in het APDK centrum, waar gehandicapte kinderen wonen. Zij krijgen daar fysiotherapie, onderwijs en de nodige medische verzorging. We hebben daar al kennis gemaakt en a.s. dinsdag komen er 300 kinderen, die gescreend worden . Een paar extra handen zijn dan ook zeer welkom. Er staan medical camps gepland en ook bush camps, je gaat dan een hele week weg de bush in met de ambulance op zoek naar kinderen met een handicap die hulp nodig hebben. Vaak worden deze kinderen verstopt en of verwaarloosd.

We zijn in de grootste slum van Mombassa geweest , deze heet Bangladesh. Ik heb al veel gezien,maar je hart breekt als je daar bent. Veel bewondering en respect voor een vrouw die alles op alles zet om de kinderen onderwijs te geven. Ze heeft een huurschuld van meer dan een jaar en de onderwijzers die gebleven zijn krijgen geen salaris. Ze moet voor de rechtbank verschijnen en tijdens haar verhaal zie haar strijdlust, maar ook het grote verdriet omdat ze w.s al weet dat als ze geen sponsors vind het afgelopen is met het schooltje in Bangladesh. Wij gaan er in ieder geval weer heen , gaan les geven en wie weet...........zij hopen op een wonder en wij met hen.

En dan hebben we Martin en Dennis ontmoet, twee ex straatkinderen. Zij hebben een positieve draai aan hun leven gegeven en hebben nu een thuis voor 20 straatkinderen. Zelf zijn ze nog maar 22 en 24 jaar jong . Met muziek maken , optredens en T-shirt verkoop komen ze aan hun geld. Ook is er een schooltje in het dorp en ook daar gaan we les geven.

De laatste maand zullen we in Kalaloni verblijven . Het is de bedoeling dat we hier gaan werken in het hospital en mee gaan helpen bij het opzetten van een kinderspeelkamer. We zijn er al geweest en hebben een hele rondleiding gehad. Zijn zelfs de O.K. binnengelopen waar de directeur net een ruggenprik gaf aan een patient. Met de ene hand prikken en de andere hand even zwaaien naar ons.

We zijn in een leprakamp geweest. Hier wonen met lepra besmette volwassenen, die inmiddels gezonde kinderen hebben. Helaas worden ze niet geaccepteerd en moeten ze in een kamp verblijven. Deze mensen krijgen voedsel en de nodige medisch verzorging. De volgende keer gaan we er heen om hun wonden te verzorgen, nadat we de nodige verbandmiddelen verzameld hebben.

Genoeg te doen hier. We hebben bonen gegeten met de straatkinderen ,ook genieten we van de zon, de zee en de Afrikaanse rust.

Dikke kus,

Hanneke